Waldemar Pasiński: „Odkąd sięgnę pamięcią sztuka była treścią mego życia: rzeźbiłem w drewnie, malowałem. Pilnie studiowałem dzieła mistrzów.
Bliski był mi wdzięk marmurów Praksytelesa, majestat faraonów ciosany w piaskowcu, zgiełk postaci na gotyckich portalach. Podziwiałem zadumę nagich dziewcząt Lehmbrucka, dziurawe piękno sylwet Henry Moore’a, swobodę kształtowania bryły u Arpa, Archipienki i Brancusiego. Starałem się przyswoić cierpliwą skrupulatność pędzla van Eycka oraz Niderlandów piętnastego stulecia. Szukałem subtelności w Madonnach Leonarda, a zadumy w mrocznych płótnach Rembrandta. Fantazjowałem w ludowym piekle mistrza Hieronymusa i w tragicznym szyderstwie Goyi.
Wiek dwudziesty w sztuce przemawiał do mnie poprzez tajemniczość sennych miasteczek Giorgia de Chirico, tłumną radość barw i kształtów na obrazach Miró, pejzaże pustki Yves’a Tanguy. Podziwiałem też giętką zmysłowość kobiet Klimta, zamyślenie u kobiet Paula Delvaux oraz bujną cielesność kobiet Tamary Łempickiej. Nade wszystko jednak fascynowałem się równowagą jasnych kompozycji Mondriana i w niej szukałem inspiracji dla siebie.
Z czasem osiągnąłem biegłość, która doprowadziła mnie nawet do wykonania ołtarza w drewnie oraz do śmiałego łączenia rzeźb z malunkami na desce.
Od kilku lat dodatkowo zajmuję się grafiką. I właśnie grafiką pragnę dzielić się z miłośnikami sztuki.”
Krzysztof Schodowski zajmuje się głównie rysunkiem. Jest melancholikiem i outsiderem – w sztuce poszukuje introspekcji, wglądu w dramat przeżycia, w anatomię emocji. Współtwórca grupy artystycznej „Art pub”.
Natalia Pastuszenko – ukończyła wydział architektury Ukraińskiej Akademii Sztuk w 1996 roku, w pracowni prof. Igora Szpary. Zajmuje się grafiką, malarstwem, ilustracją książkową oraz projektowaniem wnętrz. Prowadzi także zajęcia plastyczne z dziećmi. Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych na Ukrainie, w Polsce, Niemczech, Słowacji i w Czechach. W 2007 r. była stypendystką programu ministra kultury RP „GOUDE POLONIA”. Artystka o swojej twórczości:
Kacper Atłasik aka Turkuć (pseudonim wziął się od głównej cechy wspólnej tego prostoskrzydłego owada z rodziny turkuciowatych jak i Kacpra.. miłości do jedzenia) – młody częstochowski artysta ceramik. Jego prace zdobyły wiele nagród na konkursach ogólnopolskich oraz międzynarodowych oraz brały udział w wystawach pokonkursowych. Turkuć uczy się od lat dzieciństwa, po dziś dzień i pewnie jeszcze długo operować kawałkiem gliny tak aby powstawały z niego kolejne rzeźby. Tworzenie jest dla niego idealnym pretekstem aby rozwijać swoje hobby i zdolności manualne oraz wykorzystywać swoje niespożyte pokłady wyobraźni. Pracownia Turkucia znajduje się oczywiście w kuchni, w której zazwyczaj nie brakuje rzeczy do podjadania oraz muzyki która jest jego główną inspiracją. Jego prace są specyficzne i niepowtarzalne. Od początku (proces wyrabiania gliny) aż do końca (barwienie) powstają za pomocą dłoni Kacpra.
Magdalena Czajkowska (ur. 1978 r. w Gdańsku ) – ukończyła Instytut Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej, obecnie studiuje Animację i Zarządzanie Instytucjami Kultury. Zajmuje się artystycznym malowaniem ścian, dekoracją wnętrz i florystyką, prowadzi warsztaty i szkolenia, maluje. Jej malarstwo to przede wszystkim kobiety. Artystka porusza też wątki queerowe i genderowe. Jej ulubiona technika to akryl na płycie, chętnie w dużych formatach.
Aneta Saks malarstwem zajęła się przez przypadek. Zobaczyła prace Fałata i zachwyciła się… Nie mając większego doświadczenia w tej materii, rzuciła się na głęboką, akwarelową wodę i utonęła na dobre… Dziś nie wyobraża sobie aby mogła robić coś innego i choć odnajduje się na wielu innych płaszczyznach m.in. pracując jako dziennikarz, to nie ma dnia, w którym nie tworzy – nawet jeśli jest to wymyślanie kolejnego obrazu w głowie. Artystka ma za sobą kilkanaście wystaw indywidualnych i zbiorowych, w kraju i za granicą; małe i większe sukcesy, w tym zdobycie I miejsca w Międzynarodowym Konkursie Plastycznym w Rybniku oraz liczne publikacje w czasopismach branżowych, głównie zagranicznych.
